AYDIN bölgesinde çeşitli sebeblerden dolayı göç etmek zorunda kalan oba Serik kumköy cıvarına yerleşmişlerdir. Burada göç etmelerinin sebebleri;

1700 yıllardaki celali isyanları efe veya eşkiyaların baskısının artması devletin kudretinin azalması bulunulan yerin çoğrafi olarak yetersiz kalması Yörükleri yeni arayışlar içine sokmuştur. Bu ve benzeri sorunların sonucu Yörüklerin Honamlı kolundan Garsavurdanlı obası da Serik cıvarına tekeli yurdu kenarına yerleşmişlerdir. Yeni bir yaşam olarak daha çok hayvancılık yanın da tarım ile uğraşmaya başlamışlardır. Bu yaşam şekline Osmanlı devletinin1691 yılı sonrası  iskan politikası da etkili olmuştur.

 

1800---1814 yıllarında baş gösteren “TEKELİ isyanı” bölge halkını huzursuz etmiştir.1825 yıllarında Garsavurdanlı obası Serik Kumköy ovasını terk etmiştir.

Sözü edilen TEKELİ İSYANı sonucunda bölgede huzur ortamı kalmamış halk yoksullaşmış yerleşik hayattan yarı göçebe hayata geri dönmüşlerdi. Artık onlar için toros dağ etekleri daha güvenli ve huzurlu idi.

Oysa uygulanan zorunlu iskan politikaları sonucunda ilk olarak garsavurdanlı obası yerleşik hayata geçmişti.bu olaylar zincirinden sonra yani tekeli yöresi çeşitli yerlerde ve zamanda genel olarak orman kenarı veya içi ve su kenarında yaşamışlardır.

Honamlının bu obası belkide ilk yerleşik hayata geçen obası ve tarımı Serik kumköyde gerçek manada yapan bir koldur.

Bu tezimizin dayanağı burada yaklaşık 50 bin dönüm tarlaya sahip olduğu ve obanın başındaki aile büyüğü olan SARI MUSTAFA’nın kendisine bakması için hemşire tutması ve kendisine baktırmasıdır.

 

Burada dikkat çekmek istediğimiz bir konu;  toprak sahibi (ağa) bir kişi neden yeri yurdunu bırakıp terk eder sorusu aklımıza geldi; araştırmalarımızı bu yöne dikkat çektik ve şu sonuca ulaştık.1800 yıllarının başında muhtemelen 1800….1814 yılları arasında tekeli elin de (yani Antalya ve çevresinde Serik dahil) büyük bir isyan olduğu bu isyanlarda her yerin yakılıp yıkıldığı taş taş üstünde kalmağı kaynaklarda belirtilmiştir.burada yaşayan halkı canından bezdirmiştir.

 

Aşağıdaki kaynaktan da anlaşılacağı gibi büyük olasılıkla 1800 yıllardaki Tekeli isyanı Osmanlı devleti yönetim bozuklukları adaletsiz vergilendirme ve halkın yoksullaşması sonucunda tarım bırakılarak sadece hayvancılığa yönelmiştir.

 Şu deyişte dikkat çekici:

“Yörükler, Osmanlı Devleti yöneticileri için: "Şalvarı şallak Osmanlı, karısı kaypak Osmanlı, ekmede yok, biçmede yok, Yemeğe ortak Osmanlı"

 

 

S.Ü. Türkiyat araştırmalar dergisi araştırmaları bu kanıyı kuvvetli bir şekilde desteklemektedir. Önemli bir kaynak olarak aşağıdadır.